การหัดเป็นผู้หญิงมันลำบ๊ากลำบาก

 

ตอนแรกว่าจะเขียนสรุปชีวิตปี ๒๕๕๓ ของตัวเอง
แต่หลังจากไปอ่านที่ตัวเองบันทึกไว้แล้ว
ปีนี้สรุปได้สั้นๆเลยว่า
สู้รบปรบมือกับแม่มาทั้งปี
เป็นปีที่คนรอบข้างมีปัญหาแล้วส่งผลมาที่เราซะส่วนใหญ่

 

 

 

 

ก็เลยเปลี่ยนใจมาเขียนเรื่องรั่วๆดีกว่า
เรื่องนี้ได้แรงบันดาลใจมาจากตัวเองเลย
ในชีวิตไม่เคยต้องลงทุนแต่งตัวเป็นผู้หญิงมากขนาดมาก่อน
คนอื่นเห็นอาจจะคิดว่า แค่เนี้ยะหรอ?
แต่สำหรับเรา มันลำบากจริงๆนะ

 

 

...เกิดเป็นผู้หญิงนี่ลำบ๊ากลำบาก

เรื่องของเรื่องคือ ต้องแต่งตัวไปสมัครงาน
ด้วยเรื่องอายุอานามที่มากพอดูแล้ว
ไปแบบหน้าโทรมๆ เค้าอาจจะไม่เกิด impression
เหมือนกับที่เกิดกับเด็กหน้าใสๆเพิ่งจบใหม่ๆได้

และเนี่องจากในชีวิตนี้เราไม่เคยแต่งหน้ามาก่อน
ก็เลยหาที่จะไปเรียน แล้วพี่สาวก็แนะนำ arty professional มา
ไปลงทะเบียนเรียนสามรอบ สามวัน กว่าจะได้ร่ำได้เรียน T^T

 

พอเรียนมาเสร็จ วันที่ต้องแต่งตัวไปสมัครงาน
ก็ต้องตื่นเช้ามากๆ เผื่อเวลารถติดไม่พอ
ต้องเผื่อเวลาประโคมสีสันพวกนี้บนใบหน้าด้วย

เริ่มต้นด้วยการทาครีมต่างๆแล้วก็ลงรองพื้น
อันเนี๊ยะใช้เวลานานสุด
เพราะต้องรอเวลาให้ครีมแต่ละชนิดแห้งซึมเข้าไปทีละชนิดๆ
ลงอันนึง รอไปอีกสองนาที ค่อยลงอีกอัน
ขั้นตอนนี้ก็หมดเวลาไปละอย่างต่ำๆห้านาทีละ

 

การดัดขนตาต้องมองลงขณะดัดด้วยนะ
ไม่งั้นมันจะไม่งอน
ดัดเสร็จ ปัดขนตา รอมันแห้ง
ต้องมาดัดซ้ำอีกนะ ไม่งั้นมันจะไม่อยู่ตัว

ปัดขนตาล่าง ต้องมองลงด้วยนะ

เนี่ยสับสนมากเลย
เดี๋ยวให้มองลง เดี๋ยวให้มองล่าง
เฮ้อ -_-'

 

การทาตาเนี่ย ยากสุดแล้วสำหรับศิลปะขนานนี้
ต้องใช้สามสี กับพื้นที่เล็กๆแค่นั้นเนี่ยนะ
ไล่จากสีเข้มไปสีอ่อน
ละสองข้างสีไม่เคยเท่ากันเลย ตอนเราแต่งเอง
ตาสองข้างเลยดูโตไม่เท่ากัน
หลังจากนั้นก็เลยไม่เคยทาอีกเลย

ทำไมตอนเค้าทำให้ดูมันง๊ายง่าย
แต่พอเราแต่งเอง มันไม่เคยได้ดั่งใจซะที

 

 

เรื่องแต่งหน้าก็ลำบากใจพอแล้ว
ยังต้องมาใส่กระโปรงอีก
เวลาจะขึ้นบันไดก็ต้องคอยมาปิดข้างหลัง
ลงบันไดก็ต้องคอยมาปิดข้างหน้า
จะนั่ง จะยืน ลมพัด ก็ต้องระวัง

 

เวลาน้ำตาไหลก็เช็ดลำบาก
กลัวเครื่องสำอางค์​ (ที่ใช้เวลาเป็นชั่วโมงสร้างมา) จะเลอะ
เวลาอะไรเข้าตาก็ขยี้ไม่ได้อีก
เวลากินก็ต้องระวัง ไม่งั้นต้องมานั่งเติมลิปสติกใหม่

 

รองเท้าอีก
ขนาดใส่ไม่สูงมากแล้วนะ
เมื่อย ละก็โดนกัดอีกตะหาก

 

 

เห็นปะ การหัดเป็นผู้หญิงนี่มันลำบากจริงๆ
นี่ขนาดยังไม่พูดเรื่องผมนะ
แค่นี้ก็พอละ ตัดใจเรื่องทำผมไปเลย :P

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ปล.

ถึง คุณผู้ชายทั้งหลาย
เวลาผู้หญิงคนสนิทของคุณ
มีเครื่องสำอางค์อยู่บนใบหน้า
ไม่ว่ามันจะเลวร้ายหรือเลิศเลอยังงัย
ก็ชมเธอสักนิดสักหน่อยเถอะค่ะ
เธอทุ่มเทกับมันมาเยอะจริงๆ
ดิฉันเป็นพยาน!

 

 

 

 

 

 

 

ตอนนี้กลับมาเตะฝุ่นที่เมืองไทยแล้วนะคะ (:

 

 

 

 

:)

000942
29 ธ.ค. 2553 เวลา 19:51 น.
เหนื่อยเนอะ.. แค่อ่านก็ยังเหนื่อยแทน
ละไม่รู้บางคนเค้าทำได้งัย ตื่นแต่เช้ามาแต่งหน้าแต่งตัวนั่นนี่
ละไม่รู้พวก นศ ใส่สั้นจุ๊ด เค้าระวังกันยังงัย +_____+

ปล. แต่อยากเห็นหน้าตอนโบ๊ะแล้วนิ โชว์มั่งๆ :D
000292
30 ธ.ค. 2553 เวลา 10:23 น.
ทำไมไม่ให้เจ้เอ make over ให้หละตะเองงงงงงงง ฟังแล้วดูลำบากจริงๆกิีกกุเอ๊ยยยยยย >.<
003636
tak
3 ม.ค. 2554 เวลา 08:56 น.
กลับมาแล้วเหรอ ..... ดีจัง
003696
11 ม.ค. 2554 เวลา 09:29 น.
อืม...

อ่านแล้วพาลอยากเห็นภาพก่อนแต่งกับหลังแต่งแฮะ...

สรุปว่าสวยเช้งได้อย่างที่ต้องการรึเปล่าครับ :D
000452
14 ม.ค. 2554 เวลา 15:40 น.
ออยกลับมาล๊าน๊า กิ๊ก ๆ
อยากเจอกิ๊ก ๆ ที่เมืองไทย ไว้ ๆ ไปเจอกัน จะพาไปแต่งหน้าฟรี ให้พี่เค้าสอนด้วย เอามั๊ยๆ

ออยยังกรีดอายไลเนอร์ ปาดดดดอายแชโด ไม่เป็นเล๊ย !!
ได้แต่ปัดแก้มแล้ว วิ่งออกนอกบ้าน

ส้นสูงก็ส้นสูง ต้องมีรองเท้าแบนๆ เปลี่ยนตลอด

ปล. แตะฝุ่นด้วย
000212
25 ม.ค. 2554 เวลา 20:12 น.
Captcha
โปรดพิมพ์ตัวเลขที่คุณเห็นลงในช่องว่างด้านขวา
อ่านเลขชุดนี้ไม่ออก? ขอตัวเลขชุดใหม่
we are in diaryis.com family | developed by 7republic