การหัดเป็นผู้หญิงมันลำบ๊ากลำบาก
ตอนแรกว่าจะเขียนสรุปชีวิตปี ๒๕๕๓ ของตัวเอง
แต่หลังจากไปอ่านที่ตัวเองบันทึกไว้แล้ว
ปีนี้สรุปได้สั้นๆเลยว่า
สู้รบปรบมือกับแม่มาทั้งปี
เป็นปีที่คนรอบข้างมีปัญหาแล้วส่งผลมาที่เราซะส่วนใหญ่
ก็เลยเปลี่ยนใจมาเขียนเรื่องรั่วๆดีกว่า
เรื่องนี้ได้แรงบันดาลใจมาจากตัวเองเลย
ในชีวิตไม่เคยต้องลงทุนแต่งตัวเป็นผู้หญิงมากขนาดมาก่อน
คนอื่นเห็นอาจจะคิดว่า แค่เนี้ยะหรอ?
แต่สำหรับเรา มันลำบากจริงๆนะ
...เกิดเป็นผู้หญิงนี่ลำบ๊ากลำบาก
เรื่องของเรื่องคือ ต้องแต่งตัวไปสมัครงาน
ด้วยเรื่องอายุอานามที่มากพอดูแล้ว
ไปแบบหน้าโทรมๆ เค้าอาจจะไม่เกิด impression
เหมือนกับที่เกิดกับเด็กหน้าใสๆเพิ่งจบใหม่ๆได้
และเนี่องจากในชีวิตนี้เราไม่เคยแต่งหน้ามาก่อน
ก็เลยหาที่จะไปเรียน แล้วพี่สาวก็แนะนำ arty professional มา
ไปลงทะเบียนเรียนสามรอบ สามวัน กว่าจะได้ร่ำได้เรียน T^T
พอเรียนมาเสร็จ วันที่ต้องแต่งตัวไปสมัครงาน
ก็ต้องตื่นเช้ามากๆ เผื่อเวลารถติดไม่พอ
ต้องเผื่อเวลาประโคมสีสันพวกนี้บนใบหน้าด้วย
เริ่มต้นด้วยการทาครีมต่างๆแล้วก็ลงรองพื้น
อันเนี๊ยะใช้เวลานานสุด
เพราะต้องรอเวลาให้ครีมแต่ละชนิดแห้งซึมเข้าไปทีละชนิดๆ
ลงอันนึง รอไปอีกสองนาที ค่อยลงอีกอัน
ขั้นตอนนี้ก็หมดเวลาไปละอย่างต่ำๆห้านาทีละ
การดัดขนตาต้องมองลงขณะดัดด้วยนะ
ไม่งั้นมันจะไม่งอน
ดัดเสร็จ ปัดขนตา รอมันแห้ง
ต้องมาดัดซ้ำอีกนะ ไม่งั้นมันจะไม่อยู่ตัว
ปัดขนตาล่าง ต้องมองลงด้วยนะ
เนี่ยสับสนมากเลย
เดี๋ยวให้มองลง เดี๋ยวให้มองล่าง
เฮ้อ -_-'
การทาตาเนี่ย ยากสุดแล้วสำหรับศิลปะขนานนี้
ต้องใช้สามสี กับพื้นที่เล็กๆแค่นั้นเนี่ยนะ
ไล่จากสีเข้มไปสีอ่อน
ละสองข้างสีไม่เคยเท่ากันเลย ตอนเราแต่งเอง
ตาสองข้างเลยดูโตไม่เท่ากัน
หลังจากนั้นก็เลยไม่เคยทาอีกเลย
ทำไมตอนเค้าทำให้ดูมันง๊ายง่าย
แต่พอเราแต่งเอง มันไม่เคยได้ดั่งใจซะที
เรื่องแต่งหน้าก็ลำบากใจพอแล้ว
ยังต้องมาใส่กระโปรงอีก
เวลาจะขึ้นบันไดก็ต้องคอยมาปิดข้างหลัง
ลงบันไดก็ต้องคอยมาปิดข้างหน้า
จะนั่ง จะยืน ลมพัด ก็ต้องระวัง
เวลาน้ำตาไหลก็เช็ดลำบาก
กลัวเครื่องสำอางค์ (ที่ใช้เวลาเป็นชั่วโมงสร้างมา) จะเลอะ
เวลาอะไรเข้าตาก็ขยี้ไม่ได้อีก
เวลากินก็ต้องระวัง ไม่งั้นต้องมานั่งเติมลิปสติกใหม่
รองเท้าอีก
ขนาดใส่ไม่สูงมากแล้วนะ
เมื่อย ละก็โดนกัดอีกตะหาก
เห็นปะ การหัดเป็นผู้หญิงนี่มันลำบากจริงๆ
นี่ขนาดยังไม่พูดเรื่องผมนะ
แค่นี้ก็พอละ ตัดใจเรื่องทำผมไปเลย :P
ปล.
ถึง คุณผู้ชายทั้งหลาย
เวลาผู้หญิงคนสนิทของคุณ
มีเครื่องสำอางค์อยู่บนใบหน้า
ไม่ว่ามันจะเลวร้ายหรือเลิศเลอยังงัย
ก็ชมเธอสักนิดสักหน่อยเถอะค่ะ
เธอทุ่มเทกับมันมาเยอะจริงๆ
ดิฉันเป็นพยาน!
ตอนนี้กลับมาเตะฝุ่นที่เมืองไทยแล้วนะคะ (:




ละไม่รู้บางคนเค้าทำได้งัย ตื่นแต่เช้ามาแต่งหน้าแต่งตัวนั่นนี่
ละไม่รู้พวก นศ ใส่สั้นจุ๊ด เค้าระวังกันยังงัย +_____+
ปล. แต่อยากเห็นหน้าตอนโบ๊ะแล้วนิ โชว์มั่งๆ :D
อ่านแล้วพาลอยากเห็นภาพก่อนแต่งกับหลังแต่งแฮะ...
สรุปว่าสวยเช้งได้อย่างที่ต้องการรึเปล่าครับ :D
อยากเจอกิ๊ก ๆ ที่เมืองไทย ไว้ ๆ ไปเจอกัน จะพาไปแต่งหน้าฟรี ให้พี่เค้าสอนด้วย เอามั๊ยๆ
ออยยังกรีดอายไลเนอร์ ปาดดดดอายแชโด ไม่เป็นเล๊ย !!
ได้แต่ปัดแก้มแล้ว วิ่งออกนอกบ้าน
ส้นสูงก็ส้นสูง ต้องมีรองเท้าแบนๆ เปลี่ยนตลอด
ปล. แตะฝุ่นด้วย